Wspólnota Paschy Tu i Teraz

Można wejść przez stronę pallotyni-wadowice.pl

Zacząłem pisać, tworzyć... Może to komuś...coś...

Pozdrawiam Was serdecznie.

ks. Jacek J.

Gdzie On jest?
Każda katastrofa, większa czy mniejsza, ukazuje to, co jest gdzieś głęboko skryte:

ludzkie myśli, motywacje, które kierują naszymi zachowaniami. Niekiedy ukazują fundament, na którym postawiliśmy nasz dom, np. dom wiary czy religijności (m.in. praktyk religijnych).

Dzielę to, bo – wbrew pozorom – nie musi to iść w parze.

Przy dzisiejszej epidemii często wyraźnie słychać w wypowiedziach i komentarzach jak postrzegamy Boga i Jego miejsce. Przypominam sobie nieraz sytuację (sam chyba też to robiłem, ale przestałem kiedy zrozumiałem), kiedy opuszczając kościół z dziećmi mówiło się: pożegnajmy się z Panem Bogiem.Rozumiem, że chodziło o Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie, ale słysząc taki komunikat, można zapytać: czy tylko w kościele mieszka Bóg? To pytanie szczególnie stawiam, kiedy słyszę, że obecność w niedzielę w kościele (mimo różnych zaleceń) jest konieczna. Że nasza nieobecność na Mszy czy nabożeństwie to opuszczenie Boga, ba, tchórzostwo, czy zdrada. Tego nie wymyśliłem, ale zasłyszałem.

Podobnie rzecz się ma z zamkniętymi kościołami. Ktoś (niektórzy mało wierzący i przestraszeni księża) uniemożliwia spotkanie z Bogiem. Zdaję sobie sprawę, że „moja izdebka”, o której mówi Jezus, dla niektórych jest konkretnym miejscem, w konkretnym kościele. Niemniej, może dzisiejsza sytuacja jest dla nas szansą na odkrycie, że Boga nie możemy zamknąć w żadnym kościele, że On przychodzi do mnie tu i teraz. Dla Boga nie ma nic niemożliwego, a skoro dał mi życie, to – jeśli tylko się na Niego otworzę – On wejdzie do mnie i będzie wieczerzał (jak mówi nomen omen Apokalipsa). Człowiek potrzebuje konkretów, by dotknąć. Bóg stał się człowiekiem. Jednak On jest większy niż nasze wyobrażenia i kościoły. Staram się zrozumieć lęk księży, ludzi. No bo jeśli Bóg jest wszędzie, to po co chodzimy do kościołów? Ano po to, by we wspólnocie (jak apostołowie, pierwsi chrześcijanie) celebrować Misterium Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa. Być razem, obok siebie, potrzebne jest nie tylko po to, by przekazać sobie znak pokoju, ale by „spowiadać się wam bracia i siostry, że bardzo zgrzeszyłem myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem” i „przeto błagać was bracia i siostry za mnie do Pana Boga naszego”. Nieraz – w imię miłości i pomocy drugiemu – trzeba zostać w domu. I właśnie jest taki czas.

A Bóg przyjdzie do Ciebie. W sposób, którego się nie spodziewasz i z łaską, na którą  nie liczysz.

Ten Dzień Skupienia rozpoczęłam pod hasłem sporu z Panem Bogiem:
" Chodźcie i spór ze Mną wiedźcie! - Choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją; choćby czerwone jak purpura, staną się jak wełna." ( Iz 1,18) /jutrznia/
Tak naprawdę chciałam się spierać z moim Bogiem, ale też wsłuchać się mocno w to co do mnie mówi! W codzienności skupiona na problemie, nie bardzo mogłam Go usłyszeć... Miotałam się, chcąc rozwiązać problem, oddawałam go Bogu, ale wewnętrznie czułam lęk, a lęk wywoływał  niezgodę na zaistniałą sytuację, na przewlekłą chorobę córki, ciągle pogłębiającą się...

Pan odpowiedział mi przez psalm 70, szczególnie przez te słowa:
" Niech zawsze mówią Pan jest wielki,
Ci, którzy pragną Twej pomocy! "
Nie rozumiem dlaczego Pan nie chce zabrać tej choroby całkowicie, ale wiem, że prowadzi nas krok po kroku... Boża ekonomia zbawienia...wychodzi na to, że wciąż muszę stawać w zaufaniu.

Kiedy usłyszałam nauczanie rekolekcyjne ks. Karola o  historii Józefa sprzedanego do Egiptu przez własnych braci i o Bożym planie względem niego i jego rodziny... popłakałam się...
" A Pan był z Józefem..." Rdz 39, 21 w poniżeniu, w więzieniu, w ciemności, w bezsilności...
On jest, mój Bóg jest ZAWSZE ze mną, prowadzi mnie i moją rodzinę w taki sposób, aby okazała się JEGO chwała, jak w przypadku Józefa.

Tak myślę,że Mój Bóg "pracuje nade mną" żebym oparła się na  Jego SŁOWIE, a nie  patrzyła na  tylko na trudne okoliczności,

kształtuje mnie (przez różne próby), żebym zobaczyła jak  ON  jest  wielki jest w moim życiu!
Jak mówił ks. Karol, to Pan Bóg pisze naszą historię zbawienia i moja historię!
Kiedy pytam Boga: Gdzie jesteś Panie w chorobie mojej córki, w niewierze moich dzieci, w trudnej pracy?
A On odpowiada: Jestem tutaj, blisko ciebie, w twoim sercu, w twoich radościach, słabościach, grzechu, niedowierzaniu, w twoich trudnych relacjach, w twoim śnie i przebudzeniu... JA JESTEM!
Patrz w moje Serce, patrz na Mnie!
AMEN!

Gosia Ch.

Przedpaschalny Dzień Skupienia Wspólnoty Paschy TU i Teraz z Iłży w Świętej Katarzynie i słowa, które wypowiedział do mnie Jezus przez usta ks. Karola,, nie stawiajcie oporu złemu” poruszyły mnie tak bardzo, iż trwam w ich medytacji do dziś.

Opór stawiany złemu rodzi niechęć, a nawet  nienawiść i wrogość.
Spotykając kogoś, kto jest wobec nas niechętny, nieżyczliwy nie kierujący się miłością, zaczynamy przyjmować taką samą postawę wobec niego.

Zmień tę postawę mówi Jezus, odpłacaj dobrem, unikaj konfrontacji, stawiaj jednak granice.

Trudne relacje z bliźnim mogą być skutecznie uleczone jedynie w Jezusie.
Bądź cierpliwy, to proces który być może trwać do końca ziemskiego życia.

Czekanie na zmiany postaw może być trudne, gdyż chcemy, by owoce okazywały się szybko, a czekanie to cierpliwość.

Bez Boga nic dobrego nie możemy uczynić.

Odkrywanie  Bożych prawd sprawia, że jestem szczęśliwa (nawet gdy fizyczność doskwiera chorobami)

ponieważ wiem, że jest ze mną Ktoś, kto kocha mnie bezgranicznie.
Za naukę i doświadczenie wspólnoty chwała Panu.

Lukina

Jestem wzruszona miłosierdziem Pana, bo tylko Jemu zawdzięczam swój udział 7 marca 2020 w Św. Katarzynie, na Przedpaschalnym Dniu Skupienia, prowadzonym przez ks. Karola Kosteckiego z parafii MBNP ze Starachowic.
 

Usłyszałam i doświadczyłam spotkania z Panem i Wspólnotą.

Boża obecność dotknęła mojego serca w czasie adoracji przed Najświętszym Sakramentem, oddałam Panu moją walkę z pychą i patrzeniem na nieprzyjaciół. Moje zmaganie ze sobą trwa, ale wiem że nie jestem sama.

Poruszyły mnie słowa ks. Karola o tym, że Pan Bóg jest z nami we wszystkim, zwłaszcza w tym co nie wydaje się "Jego wspaniałym planem dla mojego życia".

Bóg pisze historię mojego życia, tak jak pisał ją w życiu Józefa egipskiego. Wszystko miało swój cel i sens, który można zobaczyć ale w dłuższej perspektywie.

Bóg wybiera i posyła, tych których sam chce.

Chwała Panu.

Bożena.

(fot. obok H. Przondziono/GN)

Tłusty czwartek to dla naszej Wspólnoty szczególne "wspomnienie obowiązkowe"...

Doskonałość "Faworków Pani Jadzi" zależy od

2 lutego, w święto Ofiarowania Pańskiego nasza Wspólnota spotkała się na comiesięcznej Eucharystii w Domu Rekolekcyjnym księży Pallotynów w Św. Katarzynie k/Kielc.

Był to wyjątkowo piękny czas. Po modlitwie (Spotkaniu Modlitewnym, niektórzy w tym czasie korzystali ze spowiedzi) rozpoczęliśmy procesję ze świecami do kaplicy, gdzie rozpoczęliśmy Eucharystię. Po wygłoszonej przez ks. rektora homilii ks. Jacek i ks. Rafał dokonali odnowienia swoich przyrzeczeń pallotyńskich, a następnie członkowie Wspólnoty Przymierza naszej Wspólnoty odnowili swój akt przymierza do życia i służby we Wspólnocie Paschy Tu i Teraz.

"Chrystus jest światłością dla nas i całego świata. Jak Symeon i Anna wciąż wypatrujemy i postrzegamy Jezusa jako naszego Zbawiciela..."

Po zakończonej Mszy świętej jak zwykle kontynuowaliśmy nasze braterskie świętowanie podczas obfitej agapy, w uczestnictwie której prawie zawsze możemy się cieszyć obecnością księży Domu Rekolekcyjnego. To czas nie tylko smakołyków przyrządzonych przez członków naszej wspólnoty, ale dobry czas na rozmowy, dzielenie...

Joanna Juroszek /Foto Gość Papież Franciszek.

Nie wolno się wstydzić wyrażania radości z powodu spotkania z Panem, nie wolno dystansować się od radości ludu odczuwającego bliskość Boga. Do głoszenia Ewangelii trzeba chrześcijan pełnych życia i radości – powiedział Ojciec Święty podczas porannej Eucharystii w Domu Świętej Marty. W swojej homilii papież nawiązał do pierwszego czytania dzisiejszej liturgii (2 Sm 6,12b-15.17-19) opisującego radość ludu Izraela z powodu powrotu Arki Pana do Jerozolimy.