Wspólnota Paschy Tu i Teraz

2011.10.15  odbyło się trzecie spotkanie Szkoły Animatora. Tym razem zostaliśmy ugoszczeni przez Wspólnotę Kany Galilejskiej z Lublina. Temat Spotkania to: "Charakterystyka Grupy Czynienia Uczniów". Spotkanie rozpoczęliśmy konferencją wygłoszoną przez ks. dr Wieslawa Błaszczaka SAC na temat "Dynamika małej grupy". Eucharystia w kaplicy domowej Księży Pallotynów to uczta duchowa i dar jedności zebranych przedstawicieli Wspólnot. Po obiedzie  - Konferencja biblijno-pastoralna na temat cech charakteryzujących Grupę Czynienia Uczniów. Jak wypełnić misję Jezusa dzisiaj, tu i teraz. Jak nie zapomnieć, że nawet nie tworzenie grup, ale najważniejszym przesłaniem Jezusa i tym samym Jego uczniów, czyli nas jest nieść światu zbawienie, Ewangelię o Chrystusie Odkupicielu.

Myśli przetrzymane. Tak niektóre myśli chcemy zachować tylko dla siebie, to co odkrywamy, doświadczamy wydaje się zbyt pospolite - (inni też to wiedzą). Tak powolutku umiera nasza spontaniczność, tracimy potrzebę odkrywania nowych prawd, dajemy się ograniczyć do relacji ja i mój Pan, a na końcu pozostaje ja i JA.
Tak myślę jest środa i jak zwykle nie było czasu. Sobotnie spotkanie w Lublinie było dla nas szansą zobaczenia czego oczekuje od nas Bóg. Samo przywitanie było świadectwem, że to On czyni z nas Kościół. On nas zbiera, abyśmy czynili Jego dzieła. Odkryliśmy ponownie, że przybliżając się do Niego - poznajemy i odkrywamy swoich braci. Odnajdując Bożą Miłość - uczymy się bardziej kochać braci i dzielić się z nimi naszym szczęściem. Zobaczyliśmy obraz POŻARU BOŻEJ MIŁOŚCI, który może powstać od jednej szczapy, ale jest jeden warunek -  ona musi naprawdę płonąć. To spotkanie utwierdziło nas w przekonaniu, że jesteśmy kontynuatorami myśli Jezusa - Idźcie na cały świat i ... To On Sam nas umacnia i prowadzi. O własnych siłach zawsze będziemy mówić - jutro, a tylko z Jego łaską, tak Panie - tu i teraz. Amen
pch

"Jego głosimy, zachęcając i pouczając każdego człowieka we wszelkiej mądrości, by każdego człowieka przedstawić jako doskonałego w Chrystusie." Kol 1,28-29
Myślę, że powtórki w tym tekście nie są przypadkowe, dotyczą zarówno mnie jak i Ciebie.
Dotyczą każdego człowieka, który ma usłyszeć i uwierzyć, że Chrystus jest pośród nas, że to w Nim ukryte są skarby mądrości i wiedzy.
A do nas należy mówić i dzielić się z innymi tą wspaniałością.
Ktoś na tych rekolekcjach powiedział, a wystarczy się tylko odetkać......
gosia

  ZAPRASZAMY do Galerii !

Miało nas tu nie być.
Z wielu powodów: natłok pracy, awaria samochodu, zbliżający się rok szkolny i wydatki z tym związane. Do ostatniej chwili nasz wyjazd stał pod znakiem zapytania. To Iwona zadbała o rozliczenie ostatniego zlecenia, co kosztowało Ją mnóstwo czasu i nerwów. Zadbała o naprawę samochodu i spakowała całą rodzinę. Widząc jej determinację w piątek poszedłem do spowiedzi i zostałem w pracy do 4 nad ranem w sobotę, by nie ciągnąć do Wadowic jakiegoś „ogona zawodowego”. Dziś wiem, że było warto. Przeciwstawić się złemu, zaufać Bogu i żonie, że jest to czas jakiego trzeba, by odnowić, oczyścić relacje z Bogiem i w rodzinie.

Na co dzień bliżej mi do człowieka cielesnego - i to jest prawda, którą odkryłem dopiero tu. Pragnąłem mieć władzę, wpływ na swoje życie, chciałem decydować, o tym co i kiedy się wydarzy. W czasie rekolekcji dotarło do mnie, że tak naprawdę, to Bóg ma dla mnie plan i że nie chcę sam szarpać się ze swoim życiem.

Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz o tym, co Boże, ale o tym, co ludzkie. /Mt 16,22/ 

Mocne.  Zwłaszcza kiedy człowiekowi wydaje się, że wie lepiej od Boga. I myśli po ludzku. Na swoją miarę… A przecież chciał dobrze.

Dzięki świadectwom osób z 1-ego turnusu rekolekcji (ja jadę na drugi turnus) odkryłam, zrozumiałam, że Bóg daje swoje dary przez Ducha Świętego danej osobie, nie tylko dla niej samej, ale przede wszystkim dla drugiego. Te dary są po to by budować Kościół, Ciało Chrystusa. To co otrzymaliśmy od Boga nie możemy zatrzymywać dla siebie (dla własnej chwały). Pan chce byśmy sobie wzajemnie przekazywali Jego dary, które są przecież wyrazem Jego miłości do nas i dzielili między siebie JEGO ŻYCIE. Dlatego proszę o dalsze świadectwa, abym mogła przez innych poznawać zamysł Pana i Jego wolę. Dziękuję Panu i Wam.

Gosia Ch.