Wspólnota Paschy Tu i Teraz

Po Eucharystii podczas której wraz z Mędrcami ze wschodu oddaliśmy cześć Nowonarodzonemu z Maryi Dziewicy,  Jezusowi - Królowi nad króle, Panu nad pany, Dzieciąteczku leżącemu w żłobie udaliśmy się do salki na dalszy ciąg świętowania, na braterską Agapę wraz z dzieleniem się opłatkiem.

Po odczytaniu Ewangelii z Narodzenia Pańskiego i odśpiewaniu "Bóg się rodzi..." wyraziliśmy swoją wzajemną życzliwość łamiąc się opłatkiem.

Spożywając przygotowane "jadło", "kołacze", przy śpiewie kolęd spędziliśmy wspaniały wieczór we Wspólnocie.

Świadectwo Doroty (naszej "krajanki" mieszkającej obecnie w Łodzi).

Już parę razy zbierałam się żeby napisać, ale tyle się dzieje ważnych rzeczy – że właściwie to nie wiem od czego zacząć. Strasznie się cieszę że znowu miałam szanse być z Wami /dotyczy pobytu w Świętej Katarzynie -dod. przez redakcję/ i żałuję bardzo że tylko w taki sposób, że nie mam możliwości bywać częściej. Za to na pewno strasznie to doceniam i czekam na następny raz.

Podzielę się czymś czego bardzo doświadczyłam ostatnio a co pewnie jest bardzo oczywiste dla Was wszystkich. Dla mnie to niesamowite odkrycie tak, jakbym dopiero teraz to wszystko usłyszała po raz pierwszy.

W Uroczystość Objawienia Pańskiego (Trzech Króli) zapraszamy wszystkich serdecznie na Eucharystię o godz. 18.00, a następnie na Spotkanie "Opłatkowe", które będzie miało miejsce w salce "Oratorium" (wejście od ul. Kochanowskiego). Jak co roku pragniemy w braterskiej atmosferze Agapy /będzie kawa, herbata jakiś "kołacz"/ spędzić czas na kolędowaniu i dzieleniu się wzajemną życzliwością.

A to fotki z lat minionych:

Uczestniczyłem w Eucharystii w Dzień Bożego Narodzenia w naszej parafii. Poruszyło mnie głoszone słowo /co nie znaczy, że innym razem to mnie nie porusza, albo.../. Pragnę się podzielić tym co w sposób szczególny pozostało jak dobre echo w moim sercu.

Celebrujący ks. Marcin głosząc homilię odniósł się do sposobu przygotowania, obchodzenia i ciągu dalszego po Świętach.

Powiedział, że jeśli przygotowywaliśmy się do Świąt poprzez li tylko supermarkety, zakupy, zagonienie, sprzątanie z całą jego nerwówką..., to obchodzenie Świąt i ich waga - to blicht, to prezenty, to to co na stole i na talerzu..., a i po świętach pozostanie to co w żołądkach, udane lub nie prezenty i.... Dla nich często "święta, święta i .... po świętach.

Byli też i tacy, którzy (nie żeby porządek w domu był czymś złym, czy przysłowiowy śledzik na stole) mieli czas na przygotowanie do Świąt przez Adwent i jego szczególny czas modlitwy, spowiedzi, Eucharystii -rorat, rekolejkcji adwentowych.../dodam od siebie - Dni Skupienia, czasu wzmożonej modlitwy, zanurzenia w proroctwa Słowa Bożego.../. Dla nich te Święta to czas Spotkania z Chrystusem - Słowem Wcielonym. Jak cytował ks. Marcin św. Pawła " Już nie ja żyję, ale żyje we mnie Chrystus". I z tym Chrystusem, który rodzi się w naszych sercach mamy iść do innych. Mamy się Nim dzielić jak wigilijnym opłatkem.

Proszę księdza - dziękuję za słowo pociechy, słowo pełne entuzjazmu i nadziei. Chemy, chcę iść. Pójdziemy, pójdę  dawać świadectwo o Narodzonym, o Chrystusie, który jest moim Panem i Zbawicielem.

jn

Gloria, in excelsis Deo! Z całego serca, jestem wdzięczna Panu Bogu, że zesłał swojego Syna do mojej nędzy, do mojej biedy i niedoskonałości. Chwała Bogu, że kocha mnie i uznaje za swoją własność, i żeby mnie wybawić posyła odwieczne Słowo!

Nie jestem godna i nigdy nie będę godna Boga, więc nigdy nie spotkałabym Go w wieczności! Jednak Syn Boga zechciał mnie wyzwolić przez swoje Wcielenie. Chociaż staram się być dobra i staram się być mądrzejsza. Nigdy nie okaże się, że moje wysiłki przybliżyły mnie do Bożej doskonałości, ale pracuję dalej nad sobą. Dzięki Synowi Bożemu mogę mieć nadzieję, że mój trud nie okaże się bezowocny i w końcu Bóg dopełni swoją doskonałością moją biedę. Boże Narodzenie jest moją szansą na usynowienie dzięki narodzonemu Synowi, który jest doskonały i Święty, i który przyszedł dać mi szansę na wieczność.

br